Rozstrzygnięcie konkursu o Irenie Sendlerowej 

Na przełomie listopada i grudnia 2009 roku Koło Przyjaciół Ludzkiego Życia zorganizowało konkurs: „Irena Sendlerowa  - obrończyni życia i godności człowieka”, który był skierowany do uczniów gimnazjum i klas IV –VI szkoły podstawowej ZSP nr 1 w Kościerzynie. Prace konkursowe należało składać organizatorom do 07 grudnia 2009 r.

Podstawowy zakres materiału dotyczący Ireny Sendlerowej (biografia), który był potrzebny do konkursu, znajdował się do dyspozycji uczniów na tej stronie Irena Sendlerowa.

Powołano cztery komisje: dwie plastyczne (gimnazjum i klasy IV-VI szkoły podstawowej) oraz dwie literackie (gimnazjum i klasy IV-VI szkoły podstawowej).

Komisje plastyczne w składzie s. Ilona, p. Lucyna Nadolska i p. Jędrzej Abramowski wyłoniły następujących laureatów:

Gimnazjum:

I miejsce - Tomasz Lidzbarski (III c)

II miejsce - Daria Pazda (II e)

III miejsce – Sandra Janikowska (I e)

Image folder specified does not exist!
•  

Wyróżnienie – Adrianna Anhalt (III b)

Wyróżnienie – Kordian Święćkowski (II g)

Szkoła Podstawowa:

I miejsce – Marta Gliwa (IV b)

II miejsce – Małgorzata Mikulska (IV b)

III miejsce –  Natalia Przybysz (IV b)

Komisje literackie w składzie s. Ilona, p. Honorata Guździoł i p. Jędrzej Abramowski wyłoniły następujących laureatów:

Gimnazjum:

I miejsce – Anna Walczak (I b)

IRENA SENDLEROWA - OBROŃCZYNI ŻYCIA I GODNOŚCI CZŁOWIEKA

Irena Sendlerowa 15 lutego 1910 roku się  urodziła,
z domu - Krzyżanowska była.
Miała ojca co był lekarzem w tamtych czasach srogich,
a pacjentami jego było wielu Żydów ubogich.
Irena swe dzieciństwo w Otwocku spędziła,
Ze względu na swe zdrowie - chorowita była.
Gdy wojna się zaczęła, jej życie się zmieniło.
Pracować zaczęła, obowiązków przybyło.
I tak się rozwinęło, tu Żydom pomagała.
A Żegota nowo powstała też ją mianowała.
Mianowała ją szefową dziecięcego wydziału,
By mogła dzieci ratować pomału.
Do getta warszawskiego przepustkę miała,
a tam wśród ludności Żydowskiej się ukrywała.
Gwiazdę Dawida nosiła - jedności z Żydami znak,
i żaden Niemiec nie wiedział, że coś tu jest nie tak.
W przebraniu pielęgniarki z getta wychodziła,
a dzieci przy sobie kilkoro ukryła,
i tak ratowała ich, ratowała,
i w rodzinach zastępczych ich umieszczała.
Aby kiedyś dzieci mogły powrócić do domu,
to po cichu, po kryjomu,
spisywała ich stare dane osobowe,
i nadawała dzieciom nazwiska nowe.
A stare dane w słoiczki chowała,
i w ogrodzie swym zakopywała.
Niestety, źle się nieco sprawa podziała,
bo w 1943 przez Gestapo złapana została.
Ci długo ją torturowali,
aż w końcu na śmierć skazali.
Na szczęście Żegota strażników przekupiła
i się Irena śmierci uchyliła.
Dalej w ukryciu pracowała,
dalej dzieci ratowała.
Życie jej zawdzięczana 2 i pół tysiąca,
dzieci, co uratowała od niemieckiego gorąca.
Dalej na rzecz dzieci pracowała po wojnie,
Domy sierot zakładała, gdy było spokojnie,
Ośrodek Opieki nad Matką i Dzieckiem powołała,
to była naprawdę kobieta wspaniała.
Wiele, wiele przeżyła,
później współpracowniczką PZPR była,
lecz do wydarzeń marcowych w 1968 była,
bo po nich - z partii wystąpiła.
Wiele, wiele odznaczeń Irena Sendlerowa zdobyła,
lecz jednak naprawdę na nie zasłużyła.
Obrończyni życia i godności człowieka - oto ona.
Każdego uratowanego istnienia świadoma.

II miejsce – Aleksandra Słomska (I c)

Kościerzyna 7 grudnia 2009

Droga Pani Ireno!

Nie wiem, czy ten list do Pani dotrze, ale go piszę, gdyż chcę aby Pani wiedziała, że po poznaniu Pani historii moje życie się zmieniło. Zaczęłam doceniać inne wartości niż do tej pory. Mniejszą rolę grają dla mnie teraz gry na komputerze, czy posiadanie nowego telefonu. I choć dalej lubię te rozrywki, to teraz bardziej niż kiedykolwiek wiem, że nie są w życiu najważniejsze. Nie umiem sobie nawet wyobrazić, jak udało się Pani uratować tyle dzieci z getta. Zazdroszczę Pani odwagi, której mi brakuje przy drobniejszych sprawach, Była Pani aresztowana i torturowana, ale nawet to Pani nie złamało. Ratowanie cudzego życia było zawsze najważniejsze. Chroniła Pani żydowskie dzieci przed krzywdą, narażając samą siebie.

Ja jestem zwykłą trzynastolatką. Pewnie nie tak odważną i nie tak dobrą,jak Pani, ale chcę by Pani wiedziała, że jest dla mnie wielkim wzorem. Znacznie większym niż pokazywani w telewizji aktorzy, czy piosenkarki. Jest Pani prawdziwym przykładem dla młodych ludzi. Świat byłby znacznie piękniejszym miejscem, gdyby wszyscy ludzie byli tak dobrzy i bezinteresowni jak Pani.

Jestem trochę nieśmiała i często stronię od ludzi. Najchętniej czas spędzam wśród książek. Jednak żadna książka nie zrobiła na mnie takiego wrażenia jak opowieść o Pani. Żałuję, że to nie Pani dostała Nagrodę Nobla, lecz jestem przekonana, iż w sercach setek uratowanych dzieci jest Pani zwyciężczynią i na zawsze tak pozostanie. Chciałabym za te wszystkie uratowane życia się odwdzięczyć, ale jest to za trudne. Mogę tylko podziękować.

Z nadzieją i niecierpliwością czekam na Pani odpowiedź.

Ola Słomska

III miejsce – Paulina Dziemińska (I f)

Szkoła Podstawowa:

I miejsce – Szymon Jaszewski (VI a)

 II miejsce – Michał Błaszczyk (V b)

Ciocia Irena

I.

Małych żyć na świecie miliony,

Miliardy…

Lecz – taka na świecie jedyna!

Od małego to wiedziała:

„Podaj rękę tym, co potrzebują,

Nie bacz kim są!”

Tak jej ojciec mówił,

Potem według tych zasad postępowała.

II.

To bohaterski czyn,

Gdy ona się narażała,

Likwidowali getto,

Lecz ona Żydowskie dzieci ratowała!

Mimo, że bohaterem była,

Mówiła:

„Jam naturalna, za cóż mnie chwalić,

Mój obowiązek ratować,

Gdy widzę ludzi w potrzebie”

Pracowała, pielęgniarką była,

Codziennie z getta dzieci wywoziła.

TO BOHATERSKI CZYN!
III.

Wreszcie ją aresztowali,

Torturowali.

Musiała,

Wydać się nie chciała,

Lecz tak to się stało,

Że jakoś się hitlerowcy się dowiedzieli

I tak powiedzieli:

„Za spiskowanie przeciw Hitlerowi,

Skażemy cię na śmierć”

IV.

Przeżyła, z szpon Hitlera

„Żegota” ją wyrwała,

Wydali o jej śmierci obwieszczenie.

Jak to zrobili?

Irena, Ciocia Irena, Która tyle dziatków uratowała,

Wiedzieć nie chciała.

V.

I umarła, Ciocia Irenka,

Pani Sendler, wielka kobieta,

Sześćdziesiąt trzy lata po wojnie.

Tak skończyła swój ziemski żywot

Wspaniała,

Wielka

Kobieta.

Uczniowie, którzy wykazali się najlepszymi pracami, zostali nagrodzeni pisemną pochwałą w zeszycie uwag, publikacją pracy na stronie www.kplz.pl oraz nagrodą rzeczową, która zostanie wręczona na apelu szkolnym podsumowującym pierwsze półrocze roku szkolnego. Ponadto większość prac plastycznych została zaprezentowana na specjalnie zorganizowanej szkolnej wystawie poświęconej pamięci Irenie Sendlerowej.